• LinkedIn Social Icon
  • Facebook Social Icon
 

OBESITAS

Flink overgewicht (obesitas) wordt niet alleen veroorzaakt door veel eten en weinig bewegen. Vaak is er sprake van een hormonale disbalans waardoor het lichaam constant schreeuwt om calorieën en het zware lijf als het ware verkleefd wordt met de bank en de afstandsbediening 

 

De hypothalamus, een gebied in de hersenen,

kan bijvoorbeeld verkeerd afgesteld staan waardoor het verzadigingshormoon niet goed wordt opgepikt. Deze mensen hebben eeuwig honger. Het lichaam zal ook alles doen om 

energie te bewaren: Mensen worden passief, 

vrouwen in de overgang worden vaak ook zwaarder door hormonale disbalans en niet doordat ze  'lui' zijn en 'te gulzig'. Ook mensen in ploegendiensten blijken bij wetenschappelijk onderzoek vaak meer kans op overgewicht (en diabetes) te hebben. 

 

 

 

 

DIABETES MELLITIUS TYPE II

Diabetes type 2 werd vroeger ouderdoms diabetes genoemd. Bij type I diabetes heb je weinig of geen insuline. Bij type 2 diabetes heb je wel insuline maar je lichaam reageert er niet meer op.(insuline resistentie). Door kritisch te kijken naar de kwaliteit van voeding maar ook naar stress en slapen lukt het vaak om insuline gevoeligheid te verbeteren. Zo kun je dus door kleine aanpassingen je diabetes verbeteren. 

Dit is wat we in een consult doen. Vaak hebben mensen al medicatie om bloedsuikers te verlagen. Tijdens een consult bij de voedingshuisarts wordt er gekeken hoe je kan vermijden dat je zoiezo medicatie nodig hebt, of je bestaande medicatie kan verlagen. 

 

 

De voedingshuisarts wil af van de wijzende, beschuldigende vinger: Iemand met overgewicht heeft vaak al zijn of haar hele leven gehoord:' elk pondje komt door het mondje'. Dit is dus niet waar! beweeg gedrag en je eetgedrag zijn een gevolg van meer factoren dan alleen de calorieën die je eet of wel of niet verbrand. Het niet kunnen afvallen is dus niet ‘je eigen schuld’. Je bent niet ‘te lui’, je bent niet ‘te gulzig'. Je gedrag is een gevolg van je gewicht. 

 

Essentiële hormonen in disbalans zijn leptine (verzadigingshormoon), stress hormonen, geslachtshormonen en insuline. Dit is ook de reden dat mensen met overgewicht vaak ook diabetes type II krijgen. De voedingshuisarts zal bij de aanpak van obesitas alles doen om die regulatie weer op orde te krijgen. Toch zijn er nu veel meer mensen met overgewicht dan vroeger: het type eten en leefstijl wat we nu om ons heen zien triggert die disbalans nog eens extra, dus omgevingsfactoren spelen zeker een rol.

 

Kortom: obesitas, is niet je eigen schuld. Kun je er echter iets aan doen? Ja! Met geschikte voeding en leefstijl zal de voedingshuisarts je begeleiden naar een gezondere versie van jezelf.

 

DIABETES MELLITIUS TYPE II, WAT IS INSULINE?

 

 Insuline is een hormoon in ons lichaam die wordt afgeven als we suiker of samengestelde suikers (koolhydraten) binnen krijgen. De insuline zorgt ervoor dat de suikers worden gebruikt in onze spieren of hersenen, of bij overvloed: opgeslagen in ons lichaam in de vorm van vet. Op momenten van honger of inspanning kan ons lichaam weer gebruik maken van die opgeslagen suikers en wordt het uit het vet weer via ons bloed naar onze spieren of andere weefsel gebracht. Dus het ‘zwembandje’ in je taille is je reserve voor tijden van nood. Het probleem is dat met het type voedsel wat we nu krijgen we veel te veel suikers en koolhydraten binnen krijgen. Telkens weer moet insuline in actie komen om al die excessen snel op te slaan in ons vet. De insuline pieken worden steeds hoger en de vetcellen raken ‘uitgeput’ en reageren niet meer op de insuline pieken met als gevolg: de bloedsuikers lopen op en je krijgt diabetes type II.

VERDERE INFORMATIE:

Insuline toedienen van buitenaf is een effectieve manier om uw suikers te verlagen, maar omdat het overtollig suiker wordt weg gefilterd naar de vetcel, worden patiënten hier dik van. Veel beter is natuurlijk ervoor zorgen dat we gevoeliger worden voor de insuline die het lichaam nog heeft en de suiker en  koolhydraat inname sterk te beperken of beter nog, helemaal vermijden.

 

Helaas zitten er de laatste jaren steeds meer koolhydraten en suikers in onze voeding. Tegenwoordig krijgen in de Verenigde Staten kinderen van 8 jaar al ‘ouderdom’ diabetes type II. Omdat hun lichaam op 8-jarige leeftijd al uitgeput is door de grote hoeveelheden suiker die hun lichaam binnenkomt, dus diabetes type II kunnen we beter een ‘uitputtingsziekte’ noemen in plaats van een ouderdomsziekte.

Het is een ziekte die zich openbaart na een overload aan suiker- en koolhydraat inname. Vroeger was dit na een heel leven aan blootstelling, nu is acht jaar al voldoende.

 

Kom op het spreekuur van de voedingshuisarts en wij gaan terug naar de basis van uw aandoening, waar we zorgen voor de geschikte voeding en de juiste leefstijl. Hierdoor zal u mogelijk zelfs uw medicatie verantwoord kunnen afbouwen.

Uw motivatie en inzet is dan wel essentieel!

 

CARDIOVASCULAIR LIJDEN

Hart- en vaatproblemen 

In je lichaam lopen honderden kleine vaatjes die zuurstofrijk bloed laat vloeien in onze organen. In de loop van ons leven gaan die vaatjes dichtslibben. Denk aan het dichtslibben van een rivier met afval zoals boomstammen, takken en ander afval. Hoe meer ‘afval’ wij in ons bloed hebben hoe vaker dit afval blijft hangen en obstakels vormen in onze vaten. Deze obstakels heten ‘plaques’. Als we veel ‘plaques’ hebben slibt het vat helemaal dicht en gaat de bloeddruk omhoog. Dezelfde hoeveelheid bloed moet door een dunner buisje, dit geeft drukverhoging.

 

 

 

 

 

 

 

 

VERDERE INFORMATIE:

Net zoals een wilde onstuimige rivier veel schade geeft aan de oevers van de rivier, geeft een hoge druk ook schade aan onze vaten waardoor ze nog meer dichtslibben.

Als een vat helemaal dichtslibt, en er dus geen gezond zuurstofrijk bloed meer doorheen kan, krijgt het orgaan wat erachter ligt geen bloed en dus geen zuurstof. De cellen van dat orgaan sterven af. Dit kan pijn doen maar dat hoeft niet, denk aan een hartaanval. In de hersenen heet dit afsluiten een beroerte (CVA of TIA). In de benen heet dit een etalagebeen of etalagebenen. De huid is een afspiegeling van onze interne bloedvaten. Mensen met een slechte doorbloeding krijgen vaak ook een grauwe huid. Patiënten met een hoge bloeddruk krijgen om die reden van de huisarts medicatie om de bloeddruk te verlagen, dit geeft weer ontspanning in de vaten waardoor er minder snel beschadiging komt aan de wanden en hierdoor dus minder hart aanvallen of beroertes. U kunt zich voorstellen dat het echter heel belangrijk is om te zorgen dat er gewoon geen ‘afval’ in onze vaten komt. Afval in onze bloedvaten komt namelijk door slechte voeding, door roken, en door familiair een hoog cholesterol. Medicatie beperkt de schade die al geschied is. Gezond eten en leven voorkomt dat de schade überhaupt ontstaat.

  • LinkedIn Social Icon
  • Facebook Social Icon
 

KWAADAARDIGE AANDOENINGEN

Cellen moeten zich delen om ons lichaam gezond te houden. De term ‘kanker’ is een verzamelnaam voor meer dan 100 ziekten met een gemeenschappelijke eigenschap: een onbeheerste deling van lichaamscellen. Elk jaar krijgen ongeveer 100.000 personen in Nederland een vorm van kanker. Ons lichaam heeft een enorme capaciteit om pre-kanker cellen op te ruimen. Dit vermogen is verminderd bij een slechte weerstand, stress en niet geschikte of gezonde voeding. Gezond leven en eten heeft dus wel degelijk invloed op het vermogen van kanker om te groeien of uit te breiden. Misschien zelfs in het wel of niet ontstaan. 

VERDERE INFORMATIE:

Cellen en celdeling:

Cellen zijn de bouwstenen van ons lichaam, 

elke cel in ons lichaam heeft een eigen taak.

Ons lichaam maakt nieuwe cellen zodat het kan groeien en om beschadigde of oude cellen te vervangen. Nieuwe cellen ontstaan door celdeling: cellen maken kopiën van zichzelf.

Het functioneren van onze cellen en de celdeling wordt aangestuurd door de informatie binnen de kern van de cellen. Deze informatie zit in het DNA, het erfelijk materiaal dat wordt doorgegeven van ouder op kind. Bij het ontstaan van kanker kunnen bij de celdeling fouten voorkomen. Daar kunnen verschillende oorzaken voor zijn. Meestal worden deze fouten door ons lichaam zelf hersteld, maar soms gebeurt dat niet. Bij een aantal fouten in dezelfde cel gaat deze cel zich op een onbeheerste manier delen. Hierdoor ontstaat een groep cellen met fouten. Zo’n groep cellen neemt vaak de vorm aan van een zwelling, wat een tumor wordt genoemd.

Een (kwaadaardige) tumor kan doorgroeien en daarmee omliggende weefsels en organen beschadigen. Cellen kunnen losraken van een kwaadaardige tumor en via het bloed en/of de lymfe ergens anders in het lichaam terechtkomen en uitgroeien tot nieuwe tumoren. Dit noemen we uitzaaiingen, of metastasen.

 

Risicofactoren voor kanker:

Verschillende factoren kunnen een rol spelen bij het ontstaan van kanker.

 

Genen:

Slechts vijf tot tien procent van alle kankersoorten komt voort uit specifiek overgeërfde genen. Als je deze genen hebt ben je vatbaarder voor kanker, maar dat betekent niet dat je ook daadwerkelijk kanker zult krijgen. Je hebt wel een bovengemiddeld hoog risico op kanker. Maar ook dan kun je je kans op kanker vaak verkleinen door de keuzes die je maakt in je leefstijl.

Infectieziekten:

Sommige infectieziekten kunnen het risico op bepaalde soorten kanker verhogen.

Leefomgeving:

Bijvoorbeeld overmatige blootstelling aan de zon is een risicofactor voor huidkanker.

 

Voeding en leefstijl:

Minimaal een derde van de gevallen van de meest voorkomende kankersoorten in westerse landen heeft te maken met een ongezonde voeding en leefstijl. Dit is iets wat bij de voedingshuisarts uitgebreid aan bod komt.

De voedingshuisarts zal uw kanker niet kunnen genezen , maar kan wel kritisch naar uw voeding en leefstijl kijken om alle 

basisvoorwaarden te creëren om uw weerstand en kracht zoveel mogelijk te vergroten.

DARM PROBLEMATIEK

Prikkelbaredarmsyndroom (PDS) is een chronische darmstoornis, waarbij de beweeglijkheid van het darmstelsel chronisch is verstoord. Onder normale omstandigheden zorgen de darmen ervoor dat het voedsel gekneed en getransporteerd wordt. Bij PDS gaan de bewegingen van de darm te snel of te langzaam. Ook is er een vermoeden dat bij PDS er een stoornis is in de resorptie van voedingsstoffen door afwijkende darmflora en/of een stoornis in de darmzenuwen.

VERDERE INFORMATIE:

 

Andere mogelijke oorzaken van PDS zijn: stress, overgevoeligheid in het darmstelsel, voeding, darmbacterien, medicatie in het verleden en te weinig beweging, verstoorde immuniteit, parasieten, hormonale factoren en erfelijkheid. De symptomen van PDS zijn buikklachten gecombineerd met een afwijkende en wisselende stoelgang gepaard met gasophoping. PDS kan van grote invloed zijn op iemands leven. PDS-patiënten ervaren vaak onbegrip en maatschappelijke problemen.

 

Voorkomen:

PDS is de meest voorkomende chronische darmaandoening. Ongeveer 5 tot 20 procent van de Belgische en Nederlandse mannen en 15 tot 20 procent van de vrouwen heeft PDS. 40 procent bevindt zich in de leeftijdscategorie tussen de 35 en 50 jaar. Artsen sturen patiënten met PDS vaak zonder veel uitleg naar huis.

De aandoening wordt als functioneel bestempeld omdat geen specifieke oorzaak gevonden wordt. Het is van bijzonder belang dat de invloed van biologische factoren, psychologische factoren, en leef- en eetfactoren na te gaan. Die kunnen van invloed zijn op de PDS-klachten.

 

Bij de voedinghuisarts zal naar het complete plaatje van oorzaak en gevolg gekeken worden van PDS en is het doel de klachten te verminderen door middel van geschikte

voeding en leefstijl. Medebehandeling door bijvoorbeeld een psycholoog kan soms

nodig zijn.